Hidden sine to apper

Hidden

Er appen du benytter for å finne historier og interessante punkt i nærheten av der du er, eller dit du skal.

Hidden AR

Er appen for Augmented Reality (AR). Du kan leke med «Trofètrollet» sånn at du ser hvordan AR fungerer. Denne appen er også motoren når du gjennom Hidden får se AR-opplevelser av troll og andre skapninger vi jobber med å levendegjøre.

Lurer du på noe? Se vanlige spørsmål og svar her.

Hidden er en plattform for å putte lokale historier på kartet og gi dem nytt liv.

Sammen med Telia samler vi inn norske folketrohistorier, sagn og eventyr. Seriøse historier blir å finne på kartet i Hidden-appen, og skal også lagres på Svalbard som en del av vår felles kulturarv.

Det er lenge siden Asbjørnsen og Moe samlet inn og tok vare på folketrohistorier, og det er på tide med en ny innsats slik at disse fantastiske historiene blir tilgjengelige for alle ved bruk av moderne teknologi.

Slik fungerer appen

På karter ser man hvor de skjulte historiene befinner seg. Trykker man på markeringene på kartet, vil man få opp litt informasjon allerede før man legger av sted på turen. Men det er først når man kommer frem til stedet der historien fant sted, at man vil kunne få se hele historien. Enten dere planlegger en fjelltur, en fisketur eller en ren bilferie, er sannsynligheten stor for at dere vil ha glede av Hidden-appen.

Avansert AR-teknologi

Noen steder vil man også kunne oppleve hva som faktisk skjedde: via AR-teknologi vil man kunne se troll som slåss, sjøorm som bukter seg i vannet, eller en drage som flyr over himmelen, for å nevne noe.

For å få til det brukes den samme teknologien som man blant annet finner i er mobilspillet Pokémon Go. Denne kalles augmented reality, eller AR. Oversatt til norsk betyr det «utvidet virkelighet». Med AR blir digital informasjon lagt oppå bilder og lyd fra omgivelsene.

torghatten

Torghatten

I Nord-Norge bodde det for lenge siden et troll som het Hestmannen. Han var forelsket i den vakre trollkvinna Lekamøya. Hun bodde på Landego. En kveld så Hestmannen at Lekamøya badet i sjøen ved Landego. Han måtte ha henne!

Historien om den grusomme Bal

Sagnet om Bal skriver seg fra ca. 400 år tilbake i tid da det på Balsnes i Ballangen bodde en franskmann, ja, noen sier han var dansk som ble kalt for Bal. Det fortelles at Bal hadde tre store kobbergruver spredt inne i Ofotens fjellverden.

Da Trollene bygde Våler Kirke

Det er mange som har undret seg over stedsvalget som ble gjort da Våler kirke ble bygget på 1100-tallet. Den skal være en gammel hedensk kultplass, ligger lavt i terrenget, nede i en elvesving og på leirgrunn. For at kirken ikke skal synke i grunnen, skal den derfor være lagt på en flåte av ospetømmer, som visstnok ikke råtner i leire.

Hidden og Telia inviterer til tidenes største innsamlingsaksjon av folketrohistorier. Sitter du med en god historie eller et gammelt sagn?

Har du hørt historier om troll og tusser, huldrer og underjordiske skapninger? Husker du da bestemor fortalte deg hvorfor steinen på jordet har sprukket i to og rører på seg hver gang kirkeklokkene ringer? Dette er typen historier vi er på utkikk etter.

SEND INN HISTORIE

Nyheter

2 days ago

Hidden

En liten artikkel om Hidden og appens innhold fra Riksantikvaren! 😄

Riksantikvaren har vært en flott samarbeidspartner, og har hjulpet oss med tusenvis av punktene dere kan finne i rundt om i hele landet ved hjelp av Hidden-appen! 🤩
... See MoreSee Less

View on Facebook

4 days ago

Hidden

God vinterfredag alle troll rundt om i landet! Vi håper dere har hatt en super uke, og er klare for en enda bedre helg 😄

For dagens #HiddenFridayStory har vi funnet fram en historie om Dølehaugfolket i Torpo som vi håper dere vil like! 😁 Så slå dere ned i lenestolen, og kose dere med et lite haugafolk sagn!

"Millom Uppheim og Underåsen i Torpo ligg plassen Dølehaugen, – tett attmed Lya-åni. Her budde til for 90 år sea eit par folk heitte Andres og Gun"hild, kjæringi var upphaveleg frå Kyrkjedeild i Leveld. Dei var lukkelege og rike, endå det var ikkje mykje dei åtte. Husmannsstuga var liten, sengi hard, maten tarveleg og arbeidsøykti lang og hard. Dei hadde ingi born å leggja sin elsk på og den kjærleiken dei åtte ødsla dei på kvarandre. Grannane totte dei var nokon raringar, og det var vel so, det sjeldne er jo det rare, men dei stod seg aller best med å vera — raringar. Dei hadde ikkje hest i Dølehaugen. Andres var hest sjøl, han. Um morgonen då han traska heimanfrå med skikjelken for at hente heim ved og fôr frå åsen og fjellet kom Gunhild alltid og sa: «Lykke på reisa, Andres !» «Takk!» sa Andres, og dermed so gjekk det alltid godt. Men ein gong velta heile lasset for Andres og fór lukt på ein ugard so både fôret fauk utover og kjelken vart branka. Andres kleidde seg i hårgarden og grunna på dette. Slikt var han uvan med, den eine dagen var gått plent som den andre utan noko uheld, heile hans liv.

– Men no skyna han alt: det kunde ikkje gå betre i dag, for Gunhild hadde ikkje vore ute og ynskt han lykke på reisa denne morgonen! Skaden på kjelken var ikkje større enn han kunde fått lasset med seg heim, men han tenkte: «Dette skal du ikkje hefte tidi med, Andres Dølehaugen – det kunde møte deg større uheld før du er heime. Han gjekk soleis heim tomreipes og fortalde Gunhild korleis det var bore til, og ho meinte det same, at ulykka kom seg av at ho ikkje hadde vore ute og ynskt han lykke på reisa. Ho dreiv med ølbrygging denne morgonen og kunde ikkje gå frå vørterkjelen. Men då Andres no gjekk att for å hente kjelke og lass bad ho han lykke på reisa, og han kom både godt og vel heim med lasset. Ogso mot haugafolki var dei svert gemeinslege. Når dei tok inn i ei stølsbu og tenkte seg til å bu der medan dei dreiv med storrslått og slikt, sa dei båe ålvorleg og truverdugt med det same dei kom inn i bui: «Hudag, — kunna me få bu her nokon dagar — me skal vera stillslege og snille». Haugafolki toler ikkje mykje bråk og ståk. Og ingen må nemne Jesu – eller Guds namn dersom ein vil halde seg inne med dei — difor må ein segja: Hudag istaden for Gudag når ein talar med haugafolk.

Det var til vanleg kona på Uppheim som hadde kyrne til Dølehaugfolki um sumaren. Når dei lét frå seg kyrne um våren, hefta dei fram for grindi, og kjæringi gjekk inn til Uppheimsbølingen og sa ho skulde helse frå bjøllekyri og spørja um ho fekk vera i lag med dei um sumaren. Når so ei av Uppheimskyrne rauta, tydde det det sama som ja, og so leidde Andres kyri inn i kvei til Uppheimsbølingen. Og slik med dei andre tvo Dølehaugkyrne med. Ein skulde fara varsamt og taka verdi med det gode, meinte Dølehaugfolki.

Då Uppheims-bølingen kom heim frå stølen um hausten, førde Dølehaugfolki dei tri kyrne sine heim til Dølehaugen. Då dei kom fram vart kyrne hefta fram for grindi. Andres sjøl heldt bjøllekyri, medan Gunhild gjekk inn i stugu og henta ein brand som ho svinga tri gongor rundt kyri. Då ho hadde vigsla kyri på dette viset gjekk ektefolki på kvar si side av kyri og leidde ho inn på plassen. Slik gjorde dei ogso med dei tvo andre kyrne.
Um våren, då Andres skulde ut på åkeren og så, tok han støtt på seg ei nyvaska, drivkvit skjorte. Det skein lang veg av han der han gjekk ute på åkeren med kornbali under armen. Og Andres hadde si meining med dette: So kvit som såskjurta hans var, so kvitt skulde det fullmogne kornet bli til hausten."

Illustrasjon av Øyvind Steensen!
... See MoreSee Less

View on Facebook

4 days ago

Hidden

Vi har vært i Litauen! 😄

Vår prosjektkoordinator Karin Gutenbrunner Byom og innholdsredaktør Wanda Marcussen har vært på partnermøte i Litauen arrangert av Riksantikvaren og Kulturrådet! Spennende foredrag på ambassaden og spennende networking for mulige samarbeidspartnere til å søke EØS midler! 😄
... See MoreSee Less

View on Facebook

2 weeks ago

Hidden

Gooood fredag godtfolk! Endelig er helga her, og det betyr selvfølgelig en ny #HiddenFridayStory ! 😄

For dagens historie skal dere få et sagn om bergtrolla ved Eggedal! Så slå dere ned i sofaen, og kos dere med ukas historie 😄

"Jutulen budde i berga. Når jutulen hører kjørkeklokkune, snur han sei i berget.

Bergtrølla budde i fjella.
Det skulde vøri et i Grågalten i gammal tid. Ein gong hadde det støpt sei nokon lys tå sølv. Døm hadde det liggande oppi sjølve Grågalten. Men så kom det følk og fant døm og reiste med døm. Håkken det var, kan je ikkje minnast, men det skulde blitt gæli med dei følka sia.

Det var ikkje bra å reise med sølv som trøll hadde lagt ut, glimesølv døm kalla det. Ein måtte kasta stål over det, før ein tok det. Da var det ikkje så farleg.
Det kom ei brurferd utantil Solevatna roande. Da ferda var kømmin bortunder Urdaåsen, vart følka var et trøll på Andersnatten. Døm såg de fata ein stein og kasta etter ferda. Men han rakk ikkje fram.

«Tvi, så var'n for lett!» sa rollet. Stein datt ned i kanten av Solevatnet. Han ligg der like ved veigkanten rett under Urdaåsen. Han er kalla trøllkastet den dag i dag, og er stor som et lite hus. Det veks jamvel små furuskaug oppå.
Det er ei an' segn om denna stein.
I Urdaåsen budde haugatrøllet. Han dreiv og rana gjentur frå gardane. Følk var reint ille ute for'n.

Ein gong tok'n ei gjente frå ein tå Solegardane. Gjenta var forlova med ein gutt frå ein tå Enderuds-delane. Han vart harm veit du, det var ikkje noko rart. Gutten gikk bare og tenkte på å fri ut gjenta si.

Så ein dag fekk guten veta at trøllet var borti Grønhovdsroa. Han fekk tak i to ridehestar og rei til Urdaåsen. Han fekk ut gjenta, og fekk ho oppå den lause hesten. Det var i siste lita, for trøllet var alt oppi åsen. Han kom etter døm. Da han fekk sjå at gutten reiste med gjenta, vart'n så sinna, at'n fata ein stein og kasta etter døm. Denna stein råka, og subba både hestane og gutten og gjenta med sei til vatnet. Stein la sei over og gjømte både gutten og gjenta hans.

I den tida ho mor tente på Teige, hadde han Gudbrand vøri i fjellet. Da han kom heim att, fortalte han til ho mor og alle dei andre, at han hadde sett ein mann som låg under Ranten. Han låg der på ryggen og var ihelsli'in av tora. Han hadde dri'i knea oppunder sei, han var så stor at ein godt kunde kjøre under knea på'n med beitelass. Han var ti alne mellom auga. Detta vart spurt over heile bygda, ja radt til kongen. Og det kom bud om at kongen vilde komma og sjå denna skrotten.
Da måtte'n Gudbrand setta ut at det hadde lukta så vondt tå'n at døm hadde mått' grøvi han ned. For det var bare lygna det han Gudbrand hadde sett ut. Han kunde blitt riktig i beita for lygna si.

Det er mange stader det finns merkur etter den tida trølla levde. Trøllgrytur er å sjå den dag i dag. Det er slike runde grytur i fjellet. Døm er så pussa at døm er håle i kantane. I døm skulde trølla koka maten sin. Det var i gamle dagar. Dom er ikkje i bruk lenger, nå alle trølla er borte."
... See MoreSee Less

View on Facebook

2 weeks ago

Hidden

HIDDEN skal til Østerrike! 😄

Vi kan med glede meddele at vi har inngått et samarbeid med det Østerriske selskapet ViARsys, og at Hiddens prisvinnende plattform snart vil være tilgjengelig i Østerrike! 🥳 ViARsys er en universell løsningsforsørger for virtual reality, augmented og mixed reality med mange års erfaring i underholdningsbransjen.

ViARsys vil distribuere Hidden i Østerrike og promotere virtuell historiefortelling om Østerriske myter og legender, samt virtuelle «rekonstruksjoner» av historiske områder og bygninger. Østerrike er et land fylt med vakker natur, kunst og kulturarv og vi gleder oss til å bringe legendene og mytene fra alpene til live gjennom augmented reality. Vi håper at det interaktive kartet vil motivere både de yngre og eldre, lokale og besøkende turister til å engasjere seg og lære om lokale tradisjoner, myter og historiske bygninger og gjøre Østerrikes kulturarv mer synlig og tilgjengelig for flere. 😄

Hidden og ViARsys er stolte av å kunne tilgjengeliggjøre denne unike plattformen for historiefortelling til organisasjoner, museumer og kommuner/fylker, slik at de kan gjøre deres kulturelle ressurser mer engasjerende og fengslende, samt nå ut til et bredere publikum.

Dette samarbeidet er Hiddens første steg mot å skape en global platform for digital historiefortelling for kulturarv, og vi gleder oss til en spennende tid fremover! 😄

Hvem vet, innen neste jul, kanskje dere har mulighet til å møte Krampus, en halv-geit/halv-demon skapning fra Østerriske juletradisjoner mens dere utforsker rundt i de vakre Østerriske alpene! 🧐
... See MoreSee Less

View on Facebook

3 weeks ago

Hidden

God fredag og godt nyttår til alle troll, haugafolk og huldrer rundt om i landet! 😄

Vi håper dere alle hadde en flott feiring på tirsdag, og at det nye tiåret startet med et pang! 🥳

For årets aller første #HiddenFridayStory har vi historien om "Sangemannen" fra Sangenuten i Ål til dere 😄 Så sett dere ned i godstolen med fredagstacoen i hånda, og kos dere med ukas historie 😁🌮

"Dei gamle fortel at før i tida budde det ein jutul i Sangenuten, som vart kalla Sangemannen. Og i Langesendhovdaet, umlag rett imot, budde Langesendmannen. - Sangemannen vart hugteken i ei gjente på Strond i Ål, men ho vilde ikkje ha han; ho gifte seg med ein annan. Då tok Sangemannen ei pil på sprettebogen sin og skaut etter bruraferda. Ho vart ståande på snei ned i jorda på Strandaegga. Sia vart ho teken til stuguhelle på nødre Breie, seinare vart ho lagt som døragaupe i møkjakjellaren på Breie, der ho ligg den dag idag. Då Hols kyrkje vart bygd, vart Sangemannen sinna, og tok ein forlaneleg stor stein og slengde etter kyrkja. Men han tok for stor stein, han rokk ikkje fram; han datt ned ved åne sunna Slettemoen. Der ligg han enno. Han har den gjerda at han ruggar på seg kvar gong han høyrer kyrkjeklokkene frå Holskyrkja. I elva utanfor steinen er det ein høl, som heiter Kaparhølen. Sangejutulen skal ha søkkt ned alle kaparkjelane sine der, den eine utanpå den andre. Ingen har fått desse kaparkjelane upp, for dei er so tunge, og ingen sokn tek dei. Den store steinen attmed kallast Kaparsteinen.

Jutulane har det med å røyne seg på lyfte. Når ein ser store steinar som ligg på flate fjellet eller på bergsklantar, so er det jutular som har vore ute. Stundom ligg det ein mindre stein uppå den større. Då har ein jutul vore ute og lagt treytingssteinen på og lyfta bảe. - Sangemannen vart eingong sinna på Langesendmannen fordi han hadde sagt at han hadde likeso godt armstål som han, og so steig han ned på Kleive nede i dalen og lyfte ein forleggjande diger stein som ligg der, stor som stugu i Kleiven. Og so ropte han: «Unde på Kleivo visast armstålet mitt. Kløyv ditt steg i dale, legg på trøyt, og stig so hit!Langesendmannen steig ned i dalen, la trøyten på Sangemannlyftet og lyfte båe steinane, steig so upp til Sangenuten. Og der vart det tak. Det vart eit fælsleg bråk, ein dur og eit svål, som det skulde gått ei stor skride. Dei slost til dei var daude båe. Sia har ingen høyrt meir til dei.

Men endå seier dei at Sangemannen køyrer ut meka si, når det blir flekatåe under Sangenuten. I Ål seier dei at når Sangemann' har køyrt ut møkji si og Kulufossen set armen i sida, so era krytyre framfødde. Og i Hol har det laga seg eit stev:
“Kjeringi med sleiven
sat der ned på Kleiven,
Og so vart ho vare jutallyftet da.
Jamenn var det karar før i verdi og !
Kjeringi med sleiven.” "

Fotografi av Ian Brodie Photo.
... See MoreSee Less

View on Facebook

3 weeks ago

Hidden

Da har tiden kommet for å si farvel til 2019, og tre inn i ikke bare et nytt år, men et nytt tiår! 🥳

Vi i Hidden ønsker å takke dere for all fantastisk støtte gjennom dette utrolig innholdsrike året! Dette har vært et år med mye spennende både innad og utad i selskapet, og vi gleder oss til å se hva 2020 har i vente for oss 😄🥳

Vi ønsker også å gi en spesiell takk til alle våre samarbeidspartnere gjennom året, Hidden hadde ikke vært det samme uten dere! Ikke minst Telia Norge, Samsung, Hallingdata og Black Book for all samarbeid og hjelp ved lanseringen av Hidden appen 😄🤩

Godt nyttår alle tusser, troll, haugafolk og huldrer rundt om i landet! Måtte det neste året bli like flott som dette! 🥳🎇Her kommer romjulas aller siste historie; "Isbjørnen og haugafolket"! 😄

"Ein mann stod ein joleftan og hogde ved. So kom det ein framankar med ein isbjørn og bad um hus for natti.

«Ja, du kan nok få hus, men eg skal segja som det er til: me er so leidt plåga av haugafolk her på garden at eg og huslyden tenkjer å reise til nokon skyldfolk i kveld», svara mannen på garden.

Mannen med isbjørnen totte det var det sama — han vilde freiste å vera over der lell. Husens folk for avgarde dei, og han vart att. Han la seg uppe på hjallen eller hemsedal, som dei segja, og isbjørnen la seg under bordet i stugun.

Dei var ikkje lide langt belet, so kom haugafolket ruslande, bar fram på bordet mange kostelege rettar og sette seg til å eta. Ein av karane tok ei stor pølse og heldt fram til isbjørnen og sa: «Kjette, vil du ha kurv?» Alle trudde at isbjørnen var ein kvit katt. Men isbjørnen vart sinna, rende på dei og jaga alle ut or stugun, so dei laut halde jol burte i haugen sin eigen.

Næste joleftan stod ogso mannen på garden ute på tunet og hogde ved. Då ropte haugafolk burte i haugen til han: «Har du den fæle kvite katta di enno?» «Ja, og no har ho fått sju ungar, som er verre enn ho sjøl», svara mannen. «Hau, då torer me ikkje koma!» sa dei."

Historie av Anders Mehlum, illustrasjon av Theodor Kittelsen.
... See MoreSee Less

View on Facebook
Les mer på Facebook

Kontakt oss

Meld deg på Hiddens nyhetsbrev

Vil du få et innblikk i alt det spennende som foregår hos oss? Meld deg på!